Gelezen boeken (4)

dinsdag 18 oktober 2016

Ik slaag er in om het lezen van boeken nog vol te houden in de nasleep van de vakantie. Daar ben ik zelf best trots op. Er zijn zoveel andere verleidingen, maar lezen blijft een mooie manier van ontspannen. En af en toe lees je wat moois!

24 dagen van Guillaume Musso
Een boek dat begint als een belofte. Een retespannend verhaal met een mooi, oorspronkelijk onderwerp: de tijdmachine. Maar dan anders. Er komt ook een vuurtoren in voor en zoals we allemaal weten beloofd dat niet veel goeds. Een type gebouw dat in vele spannende verhalen een rol vervult. In dit geval vond ik het idee van het boek echt origineel. Ik werd benieuwd naar het vervolg en vooral het einde natuurlijk. Hoe gaat dit aflopen? Een mens die telkens 24 uur "leeft" en dat 24 dagen in een periode van 24 jaar. In sneltreinvaart door de geschiedenis van de afgelopen kwarteeuw. De wil om te weten hoe het verhaal afloopt was de belangrijkste reden om te blijven lezen. De stijl van het boek vond ik niet best. Weinig origineel of spitsvondig, gewoon schrijven zoals ik dat ook zou doen. Het einde van die boek vond ik ronduit teleurstellend! Wat een zwak einde van een idee dat zoveel potentie heeft! Ik trok een parallel met een bloedstollend verhaal dat er mee eindigt dat alles een droom was. Nee, zwak zwak zwak. Dat is mijn oordeel.

Huidpijn van Saskia Noort
Zoals de lezer van dit blog weet, is dit niet mijn eerste Saskia Noort. Dat krijg je als er een hele serie verhalen van haar hand op de e-reader staan. Bij elk van haar boeken heb ik het idee dat ik het al gelezen heb. De vraag blijft: is dat zo of lijken de verhalen gewoon heel erg op elkaar? In dit geval moet mij van het hart dat dit het eerste boek was dat ik echt goed uitgewerkt vond. Het verhaal hield me goed bij de les en ik wilde weten hoe dit af zou lopen. Bovendien in een prettige stijl geschreven. Ik zou het mensen aanraden om te lezen. Leuk!

Afgunst van Saskia Noort
Opnieuw een kort verhaal dat maar weer eens laat zien dat afgunst, naijver en jaloezie geen emoties zijn waar een mens gelukkig van wordt. Mislukte liefde is wel een favoriet thema van Saskia Noort. Wederom een gekwetste geliefde die niet verder komt in het leven. Altijd jammer. En dat met zoveel zelfhulpboeken in de schappen van de boekhandel! Leuk tussendoortje, dit boek.

Alleen in Berlijn van Hans Fallada
Een boek met een verhaal zo bleek aan het eind van deze uitgave. Geschreven in 1947 en die sfeer ademt het boek ook. De kleine man/vrouw en het kleine verzet tegen het Naziregime. Ik vond het een heel mooi boek. Zonder poespas, zonder opsmuk, zonder gezocht leed of opgeklopte emoties. Het leven gaat door, ook al woon je in Nazi Duitsland. Ook al desintegreert de hele samenleving.
Wat mij vooral aansprak was de beklemmende sfeer van verraad dat overal aanwezig was en echt loerde. Feind hört mit! Ook als je aan de goede kant van de streep streed. Knap geschreven door een gekweld mens. Dat komt aan het eind van het boek ook nog even voorbij. Aanrader!

Boeken schrijven

vrijdag 2 september 2016

Ik heb er in dit weblog al eerder aandacht aan besteed: mijn onderzoek naar de middeleeuwse landgoederen in Udenhout. Inmiddels is het onderzoek al heel veel jaren onderweg en is de tijd gekomen om er een meer vaste vorm aan te geven. Dat gebeurt volgend jaar als ter gelegenheid van het 25 jarig bestaan van het Schrijversteam van Heemcentrum 't Schoor een boek verschijnt over die landgoederen. Voor mij een grote eer en verantwoordelijkheid. Een jubileumboek schrijven is niet niks. Het onderwerp trouwens ook niet.

Mijn interesse in geschiedenis is zich gaan verleggen van de moderne tijd naar de middeleeuwen. Waarom? Geen idee, dat is zo gegroeid. Het is vooral de rijkdom aan bronnen over die vroege periode die mijn fantasie en mijn onderzoeksdrift aanwakkert. Het is een puzzeltocht, en er ontbreken zeker hele stukken, maar met wat er overblijft is toch een heel mooi plaatje te schetsen. Als je maar tijd van leven hebt.

Het daadwerkelijk systematisch onderzoek doen, iets wat al jaren mijn vrije tijd grotendeels vult, dat is nu tijdelijk voorbij. Het is tijd voor een tussenrapportage, een stand van zaken. Dat is een stressvolle situatie. Want half werk leveren, dat wil eigenlijk niemand. Dus ga ook ik neurotisch speurend op zoek naar nieuwe informatie online. Nieuwe bronnen die beschikbaar zijn gekomen en het een stuk eenvoudige maken om iets terug te zoeken of beter te bestuderen. Dat maakt het schrijven tot een tijdrovender proces.

Tegelijkertijd doe ik wekelijks nieuwe ontdekkingen die ik anders niet zou doen. Puur en alleen omdat ik steeds op zoek ga naar aanvullingen en kan zoeken in nieuwe bronnen online. Daarbij helpen ook de tientallen stamboomonderzoekers die hun vondsten delen via bv. genealogieonline.nl. Daar zijn mensen bij die ook nog netjes een aantal bronnen vermelden die ik nog niet gezien heb en die ik dankbaar gebruik. Weer anderen onderhouden hun eigen website met de resultaten van het stamboomonderzoek. Het online delen werpt zo steeds opnieuw zijn vruchten af.

Het Stadsarchief van 's-Hertogenbosch heeft een paar maanden geleden het onovertroffen Bosch Protocol zo goed als integraal online gezet. Een prachtige naslagwerk voor de talloze bronvermeldingen die ik vele jaren geleden eerst heb gekopieerd en later heb overgetypt en in een database gezet.

De komende maanden zal ik regelmatig wat inzicht geven in dit proces. Het houdt me van de straat, letterlijk. Het grootse deel van de afgelopen vakantie heb ik achter mijn computers doorgebracht om orde te scheppen in de rijkheid aan bronnen en informatie. Het is ploeteren maar o zo opwindend! Het scheppen van nieuwe inzichten en interpretaties. Een nieuwe bodem onder de rijke historie van Udenhout. Wie schrijft die blijft.

Lees ook: hobby en verslaving

Gelezen boeken (3)

donderdag 1 september 2016

De vakantie is ten einde. Nog een blog met gelezen boeken. Die blijven wel komen maar in een lager tempo :).


Nieuwe buren van Saskia Noort
Toen ik halverwege het verhaal was realiseerde ik me dat ik dit verhaal al eens eerder gelezen had. Het bleef toch interessant genoeg om het boek opnieuw te lezen. Een liefdesverhaal dat niet goed afloopt. Ach, we kennen ze allemaal wel. Het boek is vlot geschreven. De perspectieven van beide echtelieden komen goed aan bod. Wat altijd weer schokkend is: het speelt zich deels af in het park Kempervennen hier in ons eigen Brabant. Daar ben ik in het verleden ook enkele keren geweest. Het blijft verrassen en tegelijk goed dat de wereld buiten de Randstad ook in beeld is bij bekende schrijvers. Leuk boek!

Een goed huwelijk door Saskia Noort
Een kort verhaal. De tittel doet meteen vermoeden dat het goede huwelijk wel eens minder goed zou kunnen zijn dan de titel wil zeggen. Geen verrassing: dat is ook zo! Relatieproblemen. Zoete wraak. Leuk tussendoortje.

De grenzeloze door Jussi Adler-Olsen
Weer een geniale aflevering uit de serie Q. Hoe hij het doet, ik weet het niet, maar voor mij blijft de wisselwerking tussen Carl Morck, Assad en Rose van een ongekende schoonheid en vol humor. Het verhaal, de plot, doet er bijna niet toe. Maar dat zou de schrijver wel tekort doen. Ook daar is weer de nodige moeite in gestopt. Ik vod het een heerlijk boek o te lezen. Voor wie de serie Q nog niet kent: zoek op en lees ze!
De vrouw in de kooi
De noodkreet in de fles
Dossier 64

De verbouwing door Saskia Noort
Dit boek bleek ik ook al eens eerder gelezen te hebben. Tis wat. Wat moet ik er van zeggen. De vrouwelijke hoofdpersoon is een beetje de weg kwijt. Dat overkomst ons allemaal wel eens. Dan wordt het lastig om goede beslissingen te nemen. Dat gaat in dit boek dan ook niet goed. Het is wel een spannend verhaal. Niet verrassend, althans dat vond ik. Misschien omdat ik het al eerder had gelezen? Een goed tussendoortje.

Middernachtzon door Jo Nesbo
Hoewel deze schrijver mij tot dusver steeds bekoorde vond ik dit boek teleurstellend. Ik kan er eigenlijk niet zoveel over vertellen. Het is niet spannend genoeg, er zit geen echte plot in, geen clou, geen einde, geen verhaal... Tegenvaller.

Gelezen boeken (2)

zaterdag 13 augustus 2016

Ik heb vakantie en dat is de periode waarin ik de meeste boeken lees. Vandaar dat ik nu wederom een overzicht geef van wat ik de afgelopen twee maanden heb gelezen.

Alles wat er was van Hanna Bervoets
Dit is een aangrijpend boek zonder dat het je strot dichtknijpt. Overleven na de knal. Heel dichtbij en met een glimpje toekomst. Waarom gaat een mens door met leven zonder enig perspectief dat concreet is. Geloof? Hoop? Of gewoon overleven zonder reden. Omdat het kan. Mooi boek!

Het pauperparadijs van Suzanna Jansen
De voorouders van de schrijfster vertoefden in Veenhuizen, een in aanleg idealistische kolonie in Drenthe waar armen een kans kregen te leren hoe je goed moest leven en een huishouden runnen. Helaas pakte de praktijk heel anders uit. Mooi beschreven familiegeschiedenis en een fraai inkijkje in de opvattingen over minderbedeelden in de 19de en begin 20ste eeuw. Met schaamte en sociale stijging.

Veroordeeld van Karen Slaughter
Ik heb al menig boek van deze schrijfster gelezen maar dit kon me niet zo imponeren. De vrouwelijke hoofdpersonen ontstijgen uiteindelijk wel het niveau van het kirrende vrouwtje, maar de weg daar naar toe kon me niet zo bekoren. Het boek geeft wel een verschrikkelijk inzicht in de bekrompen samenleving die je in de Verenigde Staten kunt tegenkomen. Afschuwelijk. Het boek speelt zich af in de jaren 70 dus het is allemaal al weer even geleden. Desalniettemin maakt dat onderdeel, die sfeer, die bekrompen, bevooroordeelde, racistische saus mij altijd weer zelf veroordelend en bevooroordeeld. Jammer. Het verhaal is helaas nu erg actueel: politieagenten die worden vermoord. Ook jammer.

Stil in mij van Danielle Hermans en Esther Verhoef
Dit boek bevat verhalen van vrouwen die te lijden hebben gehad van misbruik in religieuze inrichtingen. Het misbruik door priesters is in de pers en in diverse televisieprogramma's uitgebreid aan bod gekomen. Het misbruik van meisjes door nonnen, daarover heb ik veel minder gelezen. Dit boek geeft aan de hand van de verhalen van slachtoffers een schokkend inkijkje in het misbruik in diverse instellingen door het hele land. Ik vond het heel moeilijk om dit boek uit te lezen. Het is duidelijk dat dit geen vrolijk boek is. Maar de confrontatie met plaatsen en instellingen bij mij in de buurt en dus heel herkenbaar zijn, vond ik ronduit afschuwelijk. Kinderen die uit huis werden geplaatst, vaak om redenen die je niemand toewenst, zijn systematisch gekleineerd en beperkt in hun ontwikkeling, niet alleen maatschappelijk maar vooral ook persoonlijk. Afschuwelijk. Misbruik is van alle tijden en van alle mensen, maar in een religieuze instelling, daar verwacht je toch morele waarden van formaat. Conform bijbel en menselijkheid. Vergeet het maar. Het aanhangen van een religie en het geloven in een God is geen garantie voor betere mensen. Maar dat wisten we al.

Koekoeksjong van Robert Galbraith
Een heerlijk geschreven boek waarbij de hoofdpersoon bij mij echt tot leven kwam. Het is een detective met lekker uitvergrote karakters waardoor er in ieder geval een helder beeld ontstaat. Een whodunnit waarin de waarom-vraag helaas niet beantwoord wordt. Ik kan er helaas niet teveel over vertellen want anders haal ik de spanning uit het boek en dat zou zonde zijn. Het boek liet mij achter met een teleurstellend gevoel. Ben eigenlijk wel benieuwd of dat bij anderen ook zo is. Dit boek is zonder meer een aanrader.

Verzet: dienstweigeren - de literatuur

donderdag 14 juli 2016

Mijn dienstweigeren kwam niet uit de lucht vallen. Ik kan me werkelijk niet meer voor de geest halen wat de exacte momenten of gebeurtenissen zijn geweest die me tot dit verzet hebben doen overgaan. Het is waarschijnlijk ook niet één moment geweest maar een ontwikkeling die je doormaakt op basis van je omgeving, wat je leest en hoort en door een portie gezond verstand.

Ik weet wel dat de berichtgeving over de Vietnamoorlog er een grote rol in heeft gespeeld. Daarnaast de politieke oorlogen die de Verenigde Staten voerden in de jaren 70 en 80 in Latijns-Amerika. Tenslotte speelde ook zeker de linkse groep mensen waar ik mee omging een belangrijke rol. Ik wilde geen (militair) instrument worden van de Staat der Nederlanden in NAVO-verband, die niet meer zelf mocht bepalen wat een goede zaak was en wat niet.

In die jaren heb ik het nodige materiaal verzameld wat met dienstweigeren te maken had. De buttons heb ik al in andere posts getoond. Nu volgt hieronder een opsomming, in beeld, van de literatuur die ik nog steeds bezit.







 
links, tags en widgets - Templates para novo blogger